ŚB 6.2.9-10

स्तेन: सुरापो मित्रध्रुग् ब्रह्महा गुरुतल्पग: ।
स्त्रीराजपितृगोहन्ता ये च पातकिनोऽपरे ॥ ९ ॥
सर्वेषामप्यघवतामिदमेव सुनिष्कृतम् ।
नामव्याहरणं विष्णोर्यतस्तद्विषया मति: ॥ १० ॥
stenaḥ surā-po mitra-dhrug
brahma-hā guru-talpa-gaḥ
strī-rāja-pitṛ-go-hantā
ye ca pātakino ’pare
sarveṣām apy aghavatām
idam eva suniṣkṛtam
nāma-vyāharaṇaṁ viṣṇor
yatas tad-viṣayā matiḥ

Palabra por palabra

stenaḥaquel que roba; surā-paḥel borracho; mitra-dhrukel que se vuelve contra su amigo o su familiar; brahma-el que mata a un brāhmaṇa; guru-talpa-gaḥel que se entrega a la vida sexual con la esposa de su maestro o guru; strīmujeres; rājarey; pitṛpadre; gode vacas; hantāel que mata; yeaquellos que; catambién; pātakinaḥactividades pecaminosas cometidas; aparemuchos otros; sarveṣāmde todos ellos; apiaunque; agha-vatāmpersonas que han cometido muchos pecados; idamesta; evaciertamente; su-niṣkṛtamexpiación perfecta; nāma-vyāharaṇamcanto del santo nombre; viṣṇoḥdel Señor Viṣṇu; yataḥpor el cual; tat-viṣayāen la persona que canta el santo nombre; matiḥSu atención.

Traducción

El canto del santo nombre del Señor Viṣṇu es el mejor proceso de expiación para el ladrón de oro y otros objetos preciados, para el borracho, para el que traiciona a un amigo o familiar, para el que mata a un brāhmaṇa y para el que se entrega a la vida sexual con la esposa de su guru o de otro superior. También es el mejor método de expiación para el asesino de mujeres, del rey o de su propio padre, para quien mata vacas y para todos los demás hombres pecaminosos. Por el simple hecho de cantar el santo nombre del Señor Viṣṇu, esas personas pecaminosas pueden atraer la atención del Señor Supremo, quien, entonces, piensa: «Este hombre ha cantado Mi santo nombre, así que Mi deber es protegerlo».