ŚB 5.9.1-2

श्रीशुक उवाच
अथ कस्यचिद् द्विजवरस्याङ्गिर:प्रवरस्य शमदमतप:स्वाध्यायाध्ययनत्यागसन्तोषतितिक्षाप्रश्रयविद्यानसूयात्मज्ञानानन्दयुक्तस्यात्मसद‍ृशश्रुतशीलाचाररूपौदार्यगुणा नव सोदर्या अङ्गजा बभूवुर्मिथुनं च यवीयस्यां भार्यायाम् ॥ १ ॥
यस्तु तत्र पुमांस्तं परमभागवतं राजर्षिप्रवरं भरतमुत्सृष्टमृगशरीरं चरमशरीरेण विप्रत्वं गतमाहु: ॥ २ ॥
śrī-śuka uvāca
atha kasyacid dvija-varasyāṅgiraḥ-pravarasya śama-dama-tapaḥ-svādhyāyādhyayana-tyāga-santoṣa-titikṣā-praśraya-vidyānasūyātma-jñānānanda-yuktasyātma-sadṛśa-śruta-śīlācāra-rūpaudārya-guṇā nava sodaryā aṅgajā babhūvur mithunaṁ ca yavīyasyāṁ bhāryāyām yas tu tatra pumāṁs taṁ parama-bhāgavataṁ rājarṣi-pravaraṁ bharatam utsṛṣṭa-mṛga-śarīraṁ carama-śarīreṇa vipratvaṁ gatam āhuḥ.

Palabra por palabra

śrī-śukaḥ uvācaŚukadeva Gosvāmī continuó hablando; athaa continuación; kasyacitde cierto; dvija-varasyabrāhmaṇa; aṅgiraḥ-pravarasyaque pertenecía a la dinastía del gran santo Aṅgirā; śamacontrol de la mente; damacontrol de los sentidos; tapaḥpráctica de austeridades y penitencias; svādhyāyarecitación de las Escrituras védicas; adhyayanaestudio; tyāgarenunciación; santoṣasatisfacción; titikṣātolerancia; praśrayamuy amable; vidyāconocimiento; anasūyalibre de envidia; ātma-jñāna-ānandasatisfecho en la autorrealización; yuktasyaposeía las cualidades de; ātma-sadṛśay exactamente como él mismo; śrutaen educación; śīlaen personalidad; ācāraen conducta; rūpaen belleza; audāryaen magnanimidad; guṇāḥposeyendo todas esas cualidades; nava sa-udaryāḥnueve hermanos nacidos del mismo vientre; aṅga-jāḥhijos; babhūvuḥnacieron; mithunamun varón y una niña gemelos; cay; yavīyasyāmen la más joven; bhāryāyāmesposa; yaḥquien; tupero; tatraallí; pumānel niño varón; tama él; parama-bhāgavatamel devoto más glorioso; rāja-ṛṣide los reyes santos; pravaramel más honrado; bharatamBharata Mahārāja; utsṛṣṭahabiendo abandonado; mṛga-śarīramel cuerpo de ciervo; carama-śarīreṇacon el último cuerpo; vipratvamsiendo un brāhmaṇa; gatamobtuvo; āhuḥdecían.

Traducción

Śrīla Śukadeva Gosvāmī continuó: Mi querido rey, después de abandonar el cuerpo de ciervo, Bharata Mahārāja nació en una familia de brāhmaṇas de gran pureza. Su padre era un brāhmaṇa perteneciente a la dinastía de Aṅgirā, y estaba plenamente dotado con las cualidades brahmínicas. Podía controlar su mente y sus sentidos, y había estudiado las Escrituras védicas y otros textos complementarios. Era experto en dar caridad, y siempre permanecía satisfecho; era tolerante, muy amable y culto; estaba libre de envidia. Era un alma iluminada que se ocupaba en el servicio devocional del Señor, y permanecía siempre en trance. Con su primera esposa tuvo nueve hijos, que compartían sus mismas cualidades, y su segunda esposa le dio gemelos: un varón y una niña. Al varón, Bharata Mahārāja, se le considera el más excelso de los devotos y el más importante de los reyes santos. Esta es, entonces, la historia de su vida tras abandonar el cuerpo de ciervo.

Significado

Bharata Mahārāja was a great devotee, but he did not attain success in one life. In Bhagavad-gītā it is said that a devotee who does not fulfill his devotional duties in one life is given the chance to be born in a fully qualified brāhmaṇa family or a rich kṣatriya or vaiśya family. Śucīnāṁ śrīmatāṁ gehe (Bg. 6.41). Bharata Mahārāja was the firstborn son of Mahārāja Ṛṣabha in a rich kṣatriya family, but due to his willful negligence of his spiritual duties and his excessive attachment to an insignificant deer, he was obliged to take birth as the son of a deer. However, due to his strong position as a devotee, he was gifted with the remembrance of his past life. Being repentant, he remained in a solitary forest and always thought of Kṛṣṇa. Then he was given the chance to take birth in a very good brāhmaṇa family.