CC Madhya-līlā 8.211
Bengalí
সখ্যঃ শ্ৰীরাধিকায়া ব্রজকুমুদবিধোর্হ্লাদিনী-নামশক্তেঃ
সারাংশ-প্রেমবল্ল্যাঃ কিসলয়দলপুষ্পাদিতুল্যাঃ স্বতুল্যাঃ ।
সিক্তায়াং কৃষ্ণলীলামৃতরসনিচয়ৈরুল্লসন্ত্যামমুষ্যাং
জাতোল্লাসাঃ স্বসেকাচ্ছতগুণমধিকং সন্তি যত্তন্ন চিত্রম্ ॥ ২১১ ॥
সারাংশ-প্রেমবল্ল্যাঃ কিসলয়দলপুষ্পাদিতুল্যাঃ স্বতুল্যাঃ ।
সিক্তায়াং কৃষ্ণলীলামৃতরসনিচয়ৈরুল্লসন্ত্যামমুষ্যাং
জাতোল্লাসাঃ স্বসেকাচ্ছতগুণমধিকং সন্তি যত্তন্ন চিত্রম্ ॥ ২১১ ॥
Texto
sakhyaḥ śrī-rādhikāyā vraja-kumuda-vidhor hlādinī-nāma-śakteḥ
sārāṁśa-prema-vallyāḥ kisalaya-dala-puṣpādi-tulyāḥ sva-tulyāḥ
iktāyāṁ kṛṣṇa-līlāmṛta-rasa-nicayair ullasantyām amuṣyāṁ
jātollāsāḥ sva-sekāc chata-guṇam adhikaṁ santi yat tan na citram
sārāṁśa-prema-vallyāḥ kisalaya-dala-puṣpādi-tulyāḥ sva-tulyāḥ
iktāyāṁ kṛṣṇa-līlāmṛta-rasa-nicayair ullasantyām amuṣyāṁ
jātollāsāḥ sva-sekāc chata-guṇam adhikaṁ santi yat tan na citram
Palabra por palabra
sakhyaḥ — amigas como Lalitā y Viśākhā; śrī-rādhikāyāḥ — de Śrīmatī Rādhārāṇī; vraja-kumuda — de los habitantes de Vrajabhūmi, como flores de loto; vidhoḥ — de la Luna (Kṛṣṇa); hlādinī — dadora de placer; nāma — de nombre; śakteḥ — de la potencia; sāra-aṁśa — el principio activo; prema-vallyāḥ — de la enredadera del amor por Dios; kisalaya — recién brotados; dala — hojas; puṣpa — flores; ādi — etcétera; tulyāḥ — iguales a; sva-tulyāḥ — iguales a Ella; siktāyām — cuando se rocía; kṛṣṇa-līlā — de los pasatiempos de Kṛṣṇa; amṛta — del néctar; rasa-nicayaiḥ — con gotas de jugo; ullasantyām — brillante; amuṣyām — de Ella, de Śrīmatī Rādhārāṇī; jāta-ullāsāḥ — habiendo despertado el placer; sva-sekāt — que rociarla a ella; śata-guṇam — cien veces; adhikam — más; santi — son; yat — lo cual; tat — eso; na — no; citram — maravilloso.
Traducción
«“Todas las gopīs, las amigas personales de Śrīmatī Rādhārāṇī, son iguales a Ella. A los habitantes de Vrajabhūmi, Kṛṣṇa les es grato como la Luna a la flor de loto. Su potencia dadora de placer recibe el nombre de āhlādinī, y su principio activo es Śrīmatī Rādhārāṇī. A Ella se La compara a una enredadera con flores y hojas recién brotadas. Cuando el néctar de los pasatiempos de Kṛṣṇa se rocía sobre Śrīmatī Rādhārāṇī, todas Sus amigas, las gopīs, aprecian ese placer cien veces más que si se hubiera rociado sobre ellas. En realidad, esto no tiene nada de maravilloso.”
Significado
Este verso también es del Govinda-līlāmṛta (10.16).