CC Madhya-līlā 19.199-200
Bengalí
যচ্চাবহাসার্থমসৎকৃতোঽসি
বিহার-শয্যাসন-ভোজনেষু ।
একোঽথ বাপ্যচ্যুত তৎসমক্ষং
তৎ ক্ষাময়ে ত্বামহমপ্রমেয়ম্ ॥ ২০০ ॥
বিহার-শয্যাসন-ভোজনেষু ।
একোঽথ বাপ্যচ্যুত তৎসমক্ষং
তৎ ক্ষাময়ে ত্বামহমপ্রমেয়ম্ ॥ ২০০ ॥
সখেতি মত্বা প্রসভং যদুক্তং ।
হে কৃষ্ণ হে যাদব হে সখেতি ।
অজানতা মহিমানং তবেদং
ময়া প্রমাদাৎ প্রণয়েন বাপি ॥ ১৯৯ ॥
হে কৃষ্ণ হে যাদব হে সখেতি ।
অজানতা মহিমানং তবেদং
ময়া প্রমাদাৎ প্রণয়েন বাপি ॥ ১৯৯ ॥
Texto
sakheti matvā prasabhaṁ yad uktaṁ
he kṛṣṇa he yādava he sakheti
ajānatā mahimānaṁ tavedaṁ
mayā pramādāt praṇayena vāpi
he kṛṣṇa he yādava he sakheti
ajānatā mahimānaṁ tavedaṁ
mayā pramādāt praṇayena vāpi
yac cāvahāsārtham asat-kṛto ’si
vihāra-śayyāsana-bhojaneṣu
eko ’tha vāpy acyuta tat-samakṣaṁ
tat kṣāmaye tvām aham aprameyam
vihāra-śayyāsana-bhojaneṣu
eko ’tha vāpy acyuta tat-samakṣaṁ
tat kṣāmaye tvām aham aprameyam
Palabra por palabra
sakhā — amigo; iti — así pues; matvā — pensando; prasabham — por la fuerza; yat — lo que; uktam — fue dicho; he kṛṣṇa — ¡oh, Kṛṣṇa!; he yādava — ¡oh, descendiente de Yadu!; he sakhā — ¡oh, mi querido amigo!; iti — así pues; ajānatā — sin saber; mahimānam — grandeza; tava — Tuya; idam — esto; mayā — por mí; pramādāt — por ignorancia; praṇayena — por afecto; vā — o; api — ciertamente; yat — todo lo que; ca — y; avahāsa-artham — por hacer una broma; asat-kṛtaḥ — insultado; asi — Tú eres; vihāra — mientras disfrutábamos; śayyā-āsana — sentados o acostados en la cama; bhojaneṣu — mientras comíamos juntos; ekaḥ — solo; atha vā — o; api — ciertamente; acyuta — ¡oh, mi querido Kṛṣṇa!; tat-samakṣam — en presencia de otros; tat — todos ésos; kṣāmaye — pido perdón; tvām — a Ti; aham — yo; aprameyam — que eres ilimitado.
Traducción
«“Considerándote mi amigo y sin conocer Tus glorias, Te he llamado irreflexivamente ‘¡Oh, Kṛṣṇa!’, ‘¡Oh, Yādava!’, ‘¡Oh, amigo mío!’. Por favor, perdona todo lo que haya hecho por locura o por amor. Te he faltado al respeto muchas veces bromeando mientras descansábamos, acostándome en la misma cama, sentándome o comiendo contigo, a veces a solas y a veces frente a muchos amigos. ¡Oh Tú, el infalible!, por favor, perdóname por todas esas ofensas.”
Significado
Esta cita pertenece a la Bhagavad-gītā (11.41-42). En este verso, Arjuna se dirige a Kṛṣṇa, que está manifestando Su forma universal en el campo de batalla de Kurukṣetra.