ŚB 5.26.22

ये त्विह वै राजन्या राजपुरुषा वा अपाखण्डा धर्मसेतून् भिन्दन्ति ते सम्परेत्य वैतरण्यां निपतन्ति भिन्नमर्यादास्तस्यां निरयपरिखाभूतायां नद्यां यादोगणैरितस्ततो भक्ष्यमाणा आत्मना न वियुज्यमानाश्चासुभिरुह्यमाना: स्वाघेन कर्मपाकमनुस्मरन्तो विण्मूत्रपूयशोणितकेशनखास्थिमेदोमांसवसावाहिन्यामुपतप्यन्ते ॥ २२ ॥
ye tv iha vai rājanyā rāja-puruṣā vā apākhaṇḍā dharma-setūn bhindanti te samparetya vaitaraṇyāṁ nipatanti bhinna-maryādās tasyāṁ niraya-parikhā-bhūtāyāṁ nadyāṁ yādo-gaṇair itas tato bhakṣyamāṇā ātmanā na viyujyamānāś cāsubhir uhyamānāḥ svāghena karma-pākam anusmaranto viṇ-mūtra-pūya-śoṇita-keśa-nakhāsthi-medo-māṁsa-vasā-vāhinyām upatapyante.

Palabra por palabra

yepersonas que; tupero; ihaen esta vida; vaien verdad; rājanyāḥmiembros de la familia real, o kṣatriyas; rāja-puruṣāḥministros del gobierno; o; apākhaṇḍāḥaunque nacidos en familias con responsabilidades; dharma-setūnlos límites de los principios religiosos prescritos; bhindantitrasgreden; teellos; samparetyadespués de morir; vaitaraṇyāmllamado Vaitaraṇī; nipatanticaen; bhinna-maryādāḥque han roto los principios regulativos; tasyāmen ese; niraya-parikhā-bhūtāyāmel infierno en forma de foso; nadyāmen el río; yādaḥ-gaṇaiḥpor feroces animales acuáticos; itaḥ tataḥaquí y allí; bhakṣyamāṇāḥser comido; ātmanācon el cuerpo; nano; viyujyamānāḥseparado; cay; asubhiḥlos aires vitales; uhyamānāḥllevado; sva-aghenapor sus propias actividades pecaminosas; karma-pākamel resultado de sus actividades impías; anusmarantaḥrecordar; viṭde excremento; mūtraorina; pūyapus; śoṇitasangre; keśapelo; nakhauñas; asthihuesos; medaḥmédula; māṁsacarne; vasāgrasa; vāhinyāmen el río; upatapyantecon aflicción y dolor.

Traducción

La persona que nace en una familia con responsabilidades —como por ejemplo un kṣatriya, un miembro de la realeza o un oficial del gobierno—, pero descuida la ejecución de sus deberes prescritos conforme a los principios religiosos, y debido a ello se degrada, en el momento de la muerte desciende al infernal río Vaitaraṇī. Ese río, que es un infierno en forma de foso, está lleno de animales acuáticos muy feroces. Tan pronto como el pecador es arrojado al río Vaitaraṇī, esos animales acuáticos comienzan a devorarle, pero debido a su vida extremadamente pecaminosa, no abandona el cuerpo; recuerda constantemente sus actividades pecaminosas y sufre lo indecible en ese río, que está lleno de excremento, orina, pus, sangre, pelo, uñas, huesos, médula, carne y grasa.