CC Madhya-līlā 18.125

যন্নামধেয়-শ্রবণানুকীর্তনাদ্
যৎপ্রহ্বণাদ্‌যত্স্মরণাদপি ক্বচিৎ ।
শ্বাদোঽপি সদ্যঃ সবনায় কল্পতে
কুতঃ পুনস্তে ভগবন্নু দর্শনাৎ ॥ ১২৫ ॥
yan-nāmadheya-śravaṇānukīrtanād
yat-prahvaṇād yat-smaraṇād api kvacit
śvādo ’pi sadyaḥ savanāya kalpate
kutaḥ punas te bhagavan nu darśanāt

Palabra por palabra

yatde quien; nāmadheyadel nombre; śravaṇapor escuchar; anukīrtanāty, a continuación, por cantar; yata quien; prahvaṇātpor ofrecer reverencias; yatde quien; smaraṇātpor simplemente recordar; apitambién; kvacita veces; śva-adaḥun comedor de perros; apiincluso; sadyaḥinmediatamente; savanāyapara ejecutar sacrificios védicos; kalpatellega a ser digno de; kutaḥqué decir de; punaḥde nuevo; tede Ti; bhagavan¡oh, Suprema Personalidad de Dios!; nuciertamente; darśanātpor ver.

Traducción

«“No diré nada del avance espiritual de quienes ven directamente a la Persona Suprema, pero incluso una persona nacida en una familia de comedores de perros adquiere de inmediato las aptitudes necesarias para ejecutar sacrificios védicos si, aunque sea una sola vez, pronuncia el santo nombre de la Suprema Personalidad de Dios, canta acerca de Él, escucha acerca de Sus pasatiempos, Le ofrece reverencias o simplemente Le recuerda.”

Significado

En Madhya-līlā 16.186 se puede encontrar una explicación de este verso (Śrīmad-Bhāgavatam 3.33.6).