ŚB 9.4.39-40

ब्राह्मणातिक्रमे दोषो द्वादश्यां यदपारणे ।
यत् कृत्वा साधु मे भूयादधर्मो वा न मां स्पृशेत् ॥ ३९ ॥
अम्भसा केवलेनाथ करिष्ये व्रतपारणम् ।
आहुरब्भक्षणं विप्रा ह्यशितं नाशितं च तत् ॥ ४० ॥
brāhmaṇātikrame doṣo
dvādaśyāṁ yad apāraṇe
yat kṛtvā sādhu me bhūyād
adharmo vā na māṁ spṛśet
ambhasā kevalenātha
kariṣye vrata-pāraṇam
āhur ab-bhakṣaṇaṁ viprā
hy aśitaṁ nāśitaṁ ca tat

Palabra por palabra

brāhmaṇa-atikrameen pasar por alto las reglas del respeto a los brāhmaṇas; doṣaḥhay una falta; dvādaśyāmen el día de dvādaśī; yatpuesto que; apāraṇeen no romper el ayuno a su debido tiempo; yat kṛtvādespués de realizar esa acción; sādhulo que es auspicioso; mea mí; bhūyātque se vuelva; adharmaḥlo que es irreligioso; o; nano; māma mí; spṛśetpueda tocar; ambhasāpor agua; kevalenasolamente; athapor lo tanto; kariṣyeobservaré; vrata-pāraṇamel final del voto; āhuḥdijo; ap-bhakṣaṇambeber agua; viprāḥ¡oh, brāhmaṇas!; hien verdad; aśitamcomer; na aśitam caasí como no comer; tatese acto.

Traducción

El rey dijo: «Ciertamente, quebrantar las leyes del respeto debido a los brāhmaṇas es una gran ofensa. Por otra parte, si se deja pasar el dvādaśī sin romper el ayuno, el voto observado es imperfecto. Así pues, ¡oh, brāhmaṇas!, si lo consideran auspicioso y no les parece irreligioso, beberé un poco de agua para romper mi ayuno». El rey tomó esta decisión después de consultar la opinión de los brāhmaṇas, quienes estimaron que beber agua puede considerarse comer, pero también puede considerarse no comer.

Significado

Mahārāja Ambarīṣa, ante la duda, consultó con los brāhmaṇas si debía de romper el ayuno o esperar a Durvāsā Muni; pero los brāhmaṇas, aparentemente, no supieron darle una respuesta definitiva. El vaiṣṇava, sin embargo, es la persona más inteligente, de modo que el propio Mahārāja Ambarīṣa decidió ante todos los brāhmaṇas que bebería un poco de agua. Este gesto, al mismo tiempo que rompería claramente el ayuno, no iría en contra de las leyes de la hospitalidad debida a los brāhmaṇas. Un mandamiento védico declara que beber agua puede considerarse comer o, también, no comer: apo 'śnāti tan naivāśitaṁ naivānaśitam. En nuestra experiencia práctica, a veces hemos visto a líderes políticos que, practicando satyāgraha, no comían pero bebían agua. Mahārāja Ambarīṣa, considerando que beber agua no es comer, decidió actuar de ese modo.