ŚB 8.12.29-30

सोपगूढा भगवता करिणा करिणी यथा । इतस्तत: प्रसर्पन्ती विप्रकीर्णशिरोरुहा ॥ २९ ॥ आत्मानं मोचयित्वाङ्ग सुरर्षभभुजान्तरात् । प्राद्रवत्सा पृथुश्रोणी माया देवविनिर्मिता ॥ ३० ॥
sopagūḍhā bhagavatā
kariṇā kariṇī yathā
itas tataḥ prasarpantī
viprakīrṇa-śiroruhā
ātmānaṁ mocayitvāṅga
surarṣabha-bhujāntarāt
prādravat sā pṛthu-śroṇī
māyā deva-vinirmitā

Palabra por palabra

la mujer; upagūḍhācapturada y abrazada; bhagavatāpor el Señor Śiva; kariṇāpor un elefante macho; kariṇīuna elefanta; yathācomo; itaḥ tataḥaquí y allí; prasarpantīretorciéndose como una serpiente; viprakīrṇasuelto; śiroruhātodo Su cabello; ātmānamElla misma; mocayitvāliberarse; aṅga¡oh, rey!; sura-ṛṣabhadel mejor de los semidioses (el Señor Śiva); bhuja-antarātdel enredo entre los brazos; prādravatsalió corriendo muy deprisa; Ella; pṛthu-śroṇīque tenía caderas muy grandes; māyāla potencia interna; deva-vinirmitāmanifestada por la Suprema Personalidad de Dios.

Traducción

Abrazada por el Señor Śiva como una elefanta abrazada por un elefante macho, la mujer, que llevaba el cabello suelto, Se retorcía entre sus brazos como una serpiente. ¡Oh, rey!, aquella mujer, de caderas grandes y bien formadas, era una mujer de yogamāyā manifestada por la Suprema Personalidad de Dios. De alguna forma, logró liberarse del apasionado abrazo del Señor Śiva y salió corriendo.