ŚB 5.10.4

न वयं नरदेव प्रमत्ता भवन्नियमानुपथा: साध्वेव वहाम: । अयमधुनैव नियुक्तोऽपि न द्रुतं व्रजति नानेन सह वोढुमु ह वयं पारयाम इति ॥ ४ ॥
na vayaṁ nara-deva pramattā bhavan-niyamānupathāḥ sādhv eva vahāmaḥ. ayam adhunaiva niyukto ’pi na drutaṁ vrajati nānena saha voḍhum u ha vayaṁ pārayāma iti.

Palabra por palabra

nano; vayamnosotros; nara-deva¡oh, señor entre los seres humanos! (al rey se le considera el representante dedeva, la Suprema Personalidad de Dios); pramattāḥnegligentes con nuestros deberes; bhavat-niyama-anupathāḥque siempre somos obedientes a tu orden; sādhuadecuadamente; evaciertamente; vahāmaḥestamos llevando; ayameste hombre; adhunāhace poco; evaen verdad; niyuktaḥocupado en trabajar con nosotros; apiaunque; nano; drutammuy rápido; vrajatitrabaja; nano; anenaél; sahacon; voḍhumpara llevar; u ha¡oh!; vayamnosotros; pārayāmaḥpodemos; itiasí.

Traducción

¡Oh, señor!, repara, por favor, en que no estamos siendo negligentes en el cumplimiento de nuestros deberes. Fieles a tu deseo, hemos estado llevando este palanquín, pero este hombre que se ha unido hace poco a nosotros no puede caminar con rapidez. Nos es imposible llevar el palanquín con él.

Significado

Jaḍa Bharata, además de ser un brāhmaṇa de casta elevada, era también un gran devoto, mientras que los otros porteadores del palanquín eran śūdras. Los śūdras no son compasivos con los demás seres vivos, pero un vaiṣṇavano puede actuar como un śūdra. Siempre que se combinen un śūdra y un brāhmaṇa, es seguro que en la puesta en práctica de los deberes habrá desequilibrio. Los śūdras caminaban con el palanquín sin preocuparse en lo más mínimo por no pisar las hormigas, pero Jaḍa Bharata no podía actuar como un śūdra. De ahí surgió el problema.