ŚB 4.13.31

सदसस्पतय ऊचु:
नरदेवेह भवतो नाघं तावन् मनाक्स्थितम् ।
अस्त्येकं प्राक्तनमघं यदिहेद‍ृक् त्वमप्रज: ॥ ३१ ॥
sadasas-pataya ūcuḥ
nara-deveha bhavato
nāghaṁ tāvan manāk sthitam
asty ekaṁ prāktanam aghaṁ
yad ihedṛk tvam aprajaḥ

Palabra por palabra

sadasaḥ-patayaḥ ūcuḥlos sumos sacerdotes dijeron; nara-deva¡oh, rey!; ihaen esta vida; bhavataḥde ti; nano; aghamactividad pecaminosa; tāvat manākincluso muy leve; sthitamsituado; astihay; ekamuna; prāktanamen el nacimiento anterior; aghamactividad pecaminosa; yatpor la cual; ihaen esta vida; īdṛkde este modo; tvam; aprajaḥsin ningún hijo varón.

Traducción

Los sumos sacerdotes dijeron: ¡Oh, rey!, en esta vida no encontramos que hayas cometido ninguna actividad pecaminosa, ni siquiera con la mente; de modo que no eres ofensivo en lo más mínimo. Pero podemos ver que en tu vida anterior has incurrido en actividades pecaminosas, por las cuales, a pesar de contar con todas las buenas cualidades, no tienes ningún hijo varón.

Significado

El propósito del matrimonio es engendrar hijos varones. La necesidad de un hijo varón viene de que este puede liberar a su padre y a sus antepasados de las condiciones infernales de vida en que puedan encontrarse. Por esa razón, Cāṇakya Paṇḍita dice: putra-hīnaṁ gṛhaṁ śūnyam: La vida matrimonial, sin un hijo varón, es abominable. El rey Aṅga, en esta vida era un rey muy piadoso, pero debido a su actividad pecaminosa pasada, no había podido tener hijos varones. Por lo tanto, podemos establecer la conclusión de que si una persona no tiene hijos varones, se debe a las actividades pecaminosas de su vida pasada.