ŚB 4.13.32
Devanagari
तथा साधय भद्रं ते आत्मानं सुप्रजं नृप ।
इष्टस्ते पुत्रकामस्य पुत्रं दास्यति यज्ञभुक् ॥ ३२ ॥
इष्टस्ते पुत्रकामस्य पुत्रं दास्यति यज्ञभुक् ॥ ३२ ॥
Texto
tathā sādhaya bhadraṁ te
ātmānaṁ suprajaṁ nṛpa
iṣṭas te putra-kāmasya
putraṁ dāsyati yajña-bhuk
ātmānaṁ suprajaṁ nṛpa
iṣṭas te putra-kāmasya
putraṁ dāsyati yajña-bhuk
Palabra por palabra
tathā — por lo tanto; sādhaya — ejecuta el sacrificio para tener; bhadram — buena fortuna; te — a ti; ātmānam — tu propio; su-prajam — buen hijo; nṛpa — ¡oh, rey!; iṣṭaḥ — siendo adorado; te — por ti; putra-kāmasya — deseando tener un hijo; putram — un hijo; dāsyati — te dará; yajña-bhuk — el Señor, el disfrutador del sacrificio.
Traducción
¡Oh, rey! ¡Te deseamos la mayor fortuna! No tienes ningún hijo varón, pero si ahora mismo oras al Señor Supremo pidiéndole un hijo, y ejecutas el sacrificio con ese objetivo, la Suprema Personalidad de Dios, que es el disfrutador del sacrificio, cumplirá tu deseo.