CC Madhya-līlā 7.131-132
Bengalí
কূর্মে যৈছে রীতি, তৈছে কৈল সর্ব ঠাঞি ।
নীলাচলে পুনঃ যাবৎ না আইলা গোসাঞি ॥ ১৩২ ॥
নীলাচলে পুনঃ যাবৎ না আইলা গোসাঞি ॥ ১৩২ ॥
পথে যাইতে দেবালয়ে রহে যেই গ্ৰামে ।
যাঁর ঘরে ভিক্ষা করে, সেই মহাজনে ॥ ১৩১ ॥
যাঁর ঘরে ভিক্ষা করে, সেই মহাজনে ॥ ১৩১ ॥
Texto
pathe yāite devālaye rahe yei grāme
yāṅra ghare bhikṣā kare, sei mahā-jane
yāṅra ghare bhikṣā kare, sei mahā-jane
kūrme yaiche rīti, taiche kaila sarva-ṭhāñi
nīlācale punaḥ yāvat nā āilā gosāñi
nīlācale punaḥ yāvat nā āilā gosāñi
Palabra por palabra
pathe yāite — mientras sigue Su camino; devālaye — en un templo; rahe — Él Se queda; yei grāme — en alguna aldea; yāṅra ghare — lugar en el que; bhikṣā kare — recibe limosna o come; sei mahā-jane — a esa gran personalidad; kūrme — al brāhmaṇa Kūrma; yaiche — tal y como; rīti — el proceso; taiche — del mismo modo; kaila — hizo; sarva-ṭhāñi — en todos los lugares; nīlācale — a Jagannātha Purī; punaḥ — de nuevo; yāvat — hasta que; nā — no; āilā — regresó; gosāñi — el Señor.
Traducción
Durante Su viaje, Śrī Caitanya Mahāprabhu solía pasar la noche en un templo o a la vera del camino. Siempre que aceptaba alimentos de alguien, le daba el mismo consejo que había dado al brāhmaṇa Kūrma. Ése fue el sistema que siguió hasta que regresó a Jagannātha Purī, finalizado Su viaje por el sur de la India.