CC Madhya-līlā 24.140

শ্রেয়ঃসৃতিং ভক্তিমুদস্য তে বিভো
ক্লিশ্যন্তি যে কেবল-বোধলব্ধয়ে ।
তেষামসৌ ক্লেশল এব শিষ্যতে
নান্যদ্‌যথা স্থূলতুষাবঘাতিনাম্ ॥ ১৪০ ॥
śreyaḥ-sṛtiṁ bhaktim udasya te vibho
kliśyanti ye kevala-bodha-labdhaye
teṣām asau kleśala eva śiṣyate
nānyad yathā sthūla-tuṣāvaghātinām

Palabra por palabra

śreyaḥ-sṛtimla auspiciosa senda de la liberación; bhaktimel servicio devocional; udasyaabandonando; tede Ti; vibho¡oh, mi Señor!; kliśyantiaceptan dificultades peores; yetodas esas personas que; kevalasolamente; bodha-labdhayepara obtener conocimiento; teṣāmpara ellos; asauesos; kleśalaḥproblemas; evasolamente; śiṣyatequedan; nano; anyatnada más; yathātanto como; sthūlaen gran cantidad; tuṣacáscaras de arroz; avaghātināmde los que baten.

Traducción

«“Mi querido Señor, Tu servicio devocional es la única senda auspiciosa. Quien la abandona para simplemente cultivar el conocimiento especulativo o la comprensión de que esos seres vivos son almas espirituales y el mundo material es falso, se somete a dificultades inmensas. Sólo gana en actividades penosas e inauspiciosas. Sus esfuerzos son como batir cáscaras de arroz que ya no tienen grano. Es un trabajo inútil.”

Significado

Esta cita pertenece al Śrīmad-Bhāgavatam (10.14.4).