CC Madhya-līlā 22.42

স্থানাভিলাষী তপসি স্থিতোঽহং
ত্বাং প্রাপ্তবান্‌ দেবমুনীন্দ্রগুহ্যম্‌ ।
কাচং বিচিন্বন্নপি দিব্যরত্নং
স্বামিন্‌ কৃতার্থোঽস্মি বরং ন যাচে ॥ ৪২ ॥
sthānābhilāṣī tapasi sthito ’haṁ
tvāṁ prāptavān deva-munīndra-guhyam
kācaṁ vicinvann api divya-ratnaṁ
svāmin kṛtārtho ’smi varaṁ na yāce

Palabra por palabra

sthāna-abhilāṣīdeseando una posición muy elevada en el mundo material; tapasien rigurosas austeridades y penitencias; sthitaḥsituado; ahamyo; tvāma Ti; prāptavānhe obtenido; deva-muni-indra-guhyamdifícil de obtener incluso para los grandes semidioses, personas santas y reyes; kācamun trozo de cristal; vicinvanen busca de; apiaunque; divya-ratnamuna joya trascendental; svāmin¡oh, mi Señor!; kṛta-arthaḥ asmiestoy completamente satisfecho; varamninguna bendición; na yāceno pido.

Traducción

«[Cuando la Suprema Personalidad de Dios iba a bendecirle, Dhruva Mahārāja dijo:] “¡Oh, mi Señor!, yo estaba buscando una posición material opulenta, y para ello me sometí a rigurosas formas de penitencia y austeridad. Ahora Te he obtenido a Ti, que eres muy difícil de obtener hasta para los grandes semidioses, las personas santas y los reyes. Yo estaba buscando un trozo de cristal, pero he encontrado la joya más valiosa. Por eso, estoy tan satisfecho que ya no deseo pedirte ninguna bendición”.

Significado

Este verso pertenece al Hari-bhakti-sudhodaya (7.28).