ŚB 9.10.18
Devanagari
रक्ष:पतिस्तदवलोक्य निकुम्भकुम्भ-
धूम्राक्षदुर्मुखसुरान्तकनरान्तकादीन् ।
पुत्रं प्रहस्तमतिकायविकम्पनादीन्
सर्वानुगान् समहिनोदथ कुम्भकर्णम् ॥ १८ ॥
धूम्राक्षदुर्मुखसुरान्तकनरान्तकादीन् ।
पुत्रं प्रहस्तमतिकायविकम्पनादीन्
सर्वानुगान् समहिनोदथ कुम्भकर्णम् ॥ १८ ॥
Texto
rakṣaḥ-patis tad avalokya nikumbha-kumbha-
dhūmrākṣa-durmukha-surāntaka-narāntakādīn
putraṁ prahastam atikāya-vikampanādīn
sarvānugān samahinod atha kumbhakarṇam
dhūmrākṣa-durmukha-surāntaka-narāntakādīn
putraṁ prahastam atikāya-vikampanādīn
sarvānugān samahinod atha kumbhakarṇam
Palabra por palabra
rakṣaḥ-patiḥ — el señor de los rākṣasas (Rāvaṇa); tat — esos trastornos; avalokya — después de ver; nikumbha — Nikumbha; kumbha — Kumbha; dhūmrākṣa — Dhūmrākṣa; durmukha — Durmukha; surāntaka — Surāntaka; narāntaka — Narāntaka; ādīn — a todos juntos; putram — a su hijo, Indrajit; prahastam — Prahasta; atikāya — Atikāya; vikampana — Vikampana; ādīn — todos juntos; sarva-anugān — todos ellos seguidores de Rāvaṇa; samahinot — ordenó (que lucharan contra el enemigo); atha — al final; kumbhakarṇam — a Kumbhakarṇa, su hermano más importante.
Traducción
Al ver los trastornos causados por el ejército de monos, Rāvaṇa, el señor de los rākṣasas, llamó a Nikumbha, Kumbha, Dhūmrākṣa, Durmukha, Surāntaka, Narāntaka y otros rākṣasas, junto con su hijo Indrajit. Seguidamente llamó a Prahasta, Atikāya, Vikampana y, por último, a Kumbhakarṇa, incitando a todos sus seguidores a luchar contra los enemigos.