ŚB 7.10.26

श्रीब्रह्मोवाच
देवदेवाखिलाध्यक्ष भूतभावन पूर्वज ।
दिष्टय‍ा ते निहत: पापो लोकसन्तापनोऽसुर: ॥ २६ ॥
śrī-brahmovāca
deva-devākhilādhyakṣa
bhūta-bhāvana pūrvaja
diṣṭyā te nihataḥ pāpo
loka-santāpano ’suraḥ

Palabra por palabra

śrī-brahmā uvācael Señor Brahmā dijo; deva-deva¡oh, mi Señor, Señor de todos los semidioses!; akhila-adhyakṣapropietario de todo el universo; bhūta-bhāvana¡oh, causa de todas las entidades vivientes!; pūrva-ja¡oh, Personalidad de Dios original!; diṣṭyācon Tu ejemplo, o gracias a nuestra buena fortuna; tepor Ti; nihataḥmatado; pāpaḥmuy pecaminoso; loka-santāpanaḥcausa de trastornos para el universo entero; asuraḥel demonio Hiraṇyakaśipu.

Traducción

El Señor Brahmā dijo: ¡Oh, Señor Supremo de todos los señores, propietario del universo entero!, ¡oh, persona original [ādi-puruṣa], que derramas bendiciones sobre todas las entidades vivientes!, debido a nuestra buena fortuna, ahora has matado a ese demonio pecador, fuente de trastornos para todo el universo.

Significado

La palabra pūrvaja se define en el Bhagavad-gītā (10.8): ahaṁ sarvasya prabhavo mattaḥ sarvaṁ pravartate. Todos los semidioses, y entre ellos el Señor Brahmā, se manifiestan a partir de la Suprema Personalidad de Dios. Por lo tanto, la persona original, la causa de todas las causas, es Govinda, el ādi-puruṣam.