ŚB 7.10.25

प्रसादसुमुखं द‍ृष्ट्वा ब्रह्मा नरहरिं हरिम् ।
स्तुत्वा वाग्भि: पवित्राभि: प्राह देवादिभिर्वृत: ॥ २५ ॥
prasāda-sumukhaṁ dṛṣṭvā
brahmā narahariṁ harim
stutvā vāgbhiḥ pavitrābhiḥ
prāha devādibhir vṛtaḥ

Palabra por palabra

prasāda-sumukhamcuyo rostro estaba radiante debido a que el Señor Supremo estaba complacido; dṛṣṭvāal ver esa situación; brahmāel Señor Brahmā; nara-harimal Señor Nṛsiṁhadeva; harima la Suprema Personalidad de Dios; stutvāofrecer oraciones; vāgbhiḥcon palabras trasscendentales; pavitrābhiḥsin rastro de contaminación material; prāhase dirigió (al Señor); deva-ādibhiḥpor otros semidioses; vṛtaḥrodeado.

Traducción

Al ver que el Señor estaba complacido, el Señor Brahmā, rodeado de los demás semidioses, estaba radiante. Entonces ofreció oraciones al Señor con palabras trascendentales.