ŚB 7.1.14-15
Devanagari
दृष्ट्वा महाद्भुतं राजा राजसूये महाक्रतौ ।
वासुदेवे भगवति सायुज्यं चेदिभूभुज: ॥ १४ ॥
तत्रासीनं सुरऋषिं राजा पाण्डुसुत: क्रतौ ।
पप्रच्छ विस्मितमना मुनीनां शृण्वतामिदम् ॥ १५ ॥
वासुदेवे भगवति सायुज्यं चेदिभूभुज: ॥ १४ ॥
तत्रासीनं सुरऋषिं राजा पाण्डुसुत: क्रतौ ।
पप्रच्छ विस्मितमना मुनीनां शृण्वतामिदम् ॥ १५ ॥
Texto
dṛṣṭvā mahādbhutaṁ rājā
rājasūye mahā-kratau
vāsudeve bhagavati
sāyujyaṁ cedibhū-bhujaḥ
rājasūye mahā-kratau
vāsudeve bhagavati
sāyujyaṁ cedibhū-bhujaḥ
tatrāsīnaṁ sura-ṛṣiṁ
rājā pāṇḍu-sutaḥ kratau
papraccha vismita-manā
munīnāṁ śṛṇvatām idam
rājā pāṇḍu-sutaḥ kratau
papraccha vismita-manā
munīnāṁ śṛṇvatām idam
Palabra por palabra
dṛṣtvā — después de ver; mahā-adbhutam — muy asombrado; rājā — el rey; rājasūye — llamado rājasūya; mahā-kratau — en el gran sacrificio; vāsudeve — en Vāsudeva; bhagavati — la Personalidad de Dios; sāyujyam — fundirse; cedibhū-bhujāh — de Śiśupāla, el rey de Cedi; tatra — allí; āsīnam — sentado; sura-ṛṣim — Nārada Muni; rājā — el rey; pāṇḍu-sutaḥ — Yudhiṣṭhira, el hijo de Pāṇḍu; kratau — en el sacrificio; papraccha — preguntó; vismita-manāḥ — lleno de asombro; munīnām — en presencia de los sabios; śṛṇvatām — escuchar; idam — esto.
Traducción
¡Oh, rey!, en el sacrificio rājasūya, Mahārāja Yudhiṣṭhira, el hijo de Mahārāja Pāṇḍu, vio con sus propios ojos que Śiśupāla se fundía en el cuerpo del Señor Supremo, Kṛṣṇa. Lleno de asombro, preguntó al gran sabio Nārada, que estaba también allí, por la razón de aquel suceso. Todos los sabios presentes escucharon su pregunta.