ŚB 3.16.29

भगवाननुगावाह यातं मा भैष्टमस्तु शम् ।
ब्रह्मतेज: समर्थोऽपि हन्तुं नेच्छे मतं तु मे ॥ २९ ॥
bhagavān anugāv āha
yātaṁ mā bhaiṣṭam astu śam
brahma-tejaḥ samartho ’pi
hantuṁ necche mataṁ tu me

Palabra por palabra

bhagavānla Suprema Personalidad de Dios; anugaua Sus dos asistentes; āhadijo; yātampartan de este lugar; que no haya; bhaiṣṭamtemor; astuque haya; śamfelicidad; brahmade un brāhmaṇa; tejaḥla maldición; samarthaḥpudiendo; apiaunque; hantumanular; na iccheno deseo; matamaprobada; tupor el contrario; mepor Mí.

Traducción

El Señor dijo entonces a Sus asistentes, Jaya y Vijaya: Partan de este lugar, pero no teman. ¡Toda gloria a ustedes! Aunque podría anular la maldición de los brāhmaṇas, no voy a hacerlo. Por el contrario, cuenta con Mi aprobación.

Significado

Como se explicó al respecto del verso 26, todos los sucesos ocurridos contaban con la aprobación del Señor. Por lo común, no habría posibilidad de que los cuatro sabios estuviesen tan furiosos con los porteros, ni de que el Señor Supremo desatendiese a Sus dos porteros, ni de que nadie regresase de Vaikuṇṭha una vez nacido allí. En consecuencia, el propio Señor planeó todos estos sucesos preparando Sus pasatiempos en el mundo material. Llanamente dice que ha sido con Su aprobación. Hubiera sido imposible, de otra forma, que habitantes de Vaikuṇṭha regresasen a este mundo material simplemente por una maldición brahmínica. El Señor bendice especialmente a los supuestos culpables: «¡Toda gloria para ustedes!». Un devoto, una vez que el Señor le acepta, nunca puede caer. Esto es lo que se concluye de este episodio.