ŚB 10.3.51

नन्दव्रजं शौरिरुपेत्य तत्र तान्
गोपान् प्रसुप्तानुपलभ्य निद्रया ।
सुतं यशोदाशयने निधाय त-
त्सुतामुपादाय पुनर्गृहानगात् ॥ ५१ ॥
nanda-vrajaṁ śaurir upetya tatra tān
gopān prasuptān upalabhya nidrayā
sutaṁ yaśodā-śayane nidhāya tat-
sutām upādāya punar gṛhān agāt

Palabra por palabra

nanda-vrajama la aldea o la casa de Nanda Mahārāja; śauriḥVasudeva; upetyaal llegar; tatraallí; tāntodos los habitantes; gopānlos pastores de vacas; prasuptānestaban profundamente dormidos; upalabhyaentender eso; nidrayācon sueño profundo; sutamel hijo (el hijo de Vasudeva); yaśodā-śayaneen la cama donde dormía madre Yaśodā; nidhāyaacostar; tat-sutāma su hija; upādāyarecoger; punaḥde nuevo; gṛhāna su propia casa; agātregresó.

Traducción

Al llegar a casa de Nanda Mahārāja, Vasudeva vio que todos los pastores de vacas estaban profundamente dormidos. Entonces acostó a su hijo en la cama de Yaśodā y, llevándose a la hija de esta, que era una expansión de Yoga-māyā, regresó a su morada, la prisión de Kaṁsa.

Significado

Vasudeva sabía muy bien que Kaṁsa mataría a aquella niña tan pronto como la encontrase en la prisión, pero, para proteger a su propio hijo, tenía que matar a la hija de su amigo. Aunque Nanda Mahārāja era amigo suyo, y aunque sabía perfectamente lo que hacía, el profundo cariño y el apego que sentía por su hijo le llevaron a actuar de esa forma. Śrīla Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura dice que no se puede culpar a alguien que, para proteger a su propio hijo, sacrifica el de otro. Por otra parte, no es correcto acusar a Vasudeva de falta de sensibilidad, puesto que sus acciones fueron impulsadas por la fuerza de Yoga-māyā.