ŚB 1.19.17

इति स्म राजाध्यवसाययुक्त:
प्राचीनमूलेषु कुशेषु धीर: ।
उदङ्‍मुखो
दक्षिणकूल आस्ते
समुद्रपत्‍न्‍या: स्वसुतन्यस्तभार: ॥ १७ ॥
iti sma rājādhyavasāya-yuktaḥ
prācīna-mūleṣu kuśeṣu dhīraḥ
udaṅ-mukho dakṣiṇa-kūla āste
samudra-patnyāḥ sva-suta-nyasta-bhāraḥ

Palabra por palabra

itiasí pues; smacomo en el pasado; rājāel rey; adhyavasāyaperseverancia; yuktaḥestando dedicado; prācīnaoriental; mūleṣucon la raíz; kuśeṣuen un asiento hecho de hierba kuśa; dhīraḥautocontrolado; udaṅ-mukhaḥcon la cara hacia el lado norte; dakṣiṇaen el sur; kūleribera; āstesituado; samudrael mar; patnyāḥesposa de (el Ganges); svapropio; sutahijo; nyastaentregó; bhāraḥla responsabilidad de la administración.

Traducción

Con perfecto autocontrol, Mahārāja Parīkṣit se sentó en un asiento de paja colocado en la ribera sur del Ganges, con las raíces de la paja en dirección al este, y él se puso de frente al norte. Apenas un poco antes, había dejado a su hijo a cargo del reino.

Significado

El río Ganges es célebre como la esposa del mar. El asiento de hierba kuśa se considera santificado si la hierba se arranca de la tierra incluso con su raíz, y si se coloca con la raíz hacia el este ello se considera auspicioso. Situarse de frente al norte es aún más favorable para el logro del éxito espiritual. Mahārāja Parīkṣit puso a su hijo a cargo de la administración antes de irse del hogar. De ese modo, se encontraba plenamente equipado para que todas las condiciones fueran favorables.