CC Madhya-līlā 9.262

এবংব্রতঃ স্বপ্রিয়নাম-কীর্ত্যা
জাতানুরাগো দ্রুতচিত্ত উচ্চৈঃ ।
হসত্যথো রোদিতি রৌতি গায়-
ত্যুন্মাদবন্নৃত্যতি লোকবাহ্যঃ ॥ ২৬২ ॥
evaṁ-vrataḥ sva-priya-nāma-kīrtyā
jātānurāgo druta-citta uccaiḥ
hasaty atho roditi rauti gāyaty
unmāda-van nṛtyati loka-bāhyaḥ

Palabra por palabra

evam-vrataḥcuando una persona sigue el voto de cantar y bailar; svapropio; priyamuy querido; nāmasanto nombre; kīrtyāal cantar; jātade ese modo adquiere; anurāgaḥapego; druta-cittaḥcon mucho anhelo; uccaiḥen voz alta; hasatiríe; athotambién; roditillora; rautise agita; gāyaticanta; unmāda-vatcomo un loco; nṛtyatibaila; loka-bāhyaḥsin preocuparse por extraños.

Traducción

«“Cuando una persona es verdaderamente avanzada y disfruta cantando el santo nombre del Señor, que le es muy querido, se agita y canta en voz alta el santo nombre. Ríe también y llora, se agita y canta como un loco, sin preocuparse por extraños.”

Significado

Este verso es una cita del Śrīmad-Bhāgavatam (11.2.40).