CC Madhya-līlā 8.78

নেমং বিরিঞ্চো ন ভবো ন শ্রীরপ্যঙ্গসংশ্রয়া ।
প্রসাদং লেভিরে গোপী যত্তৎ প্রাপ বিমুক্তিদাৎ ॥ ৭৮ ॥
nemaṁ viriñco na bhavo
na śrīr apy aṅga-saṁśrayā
prasādaṁ lebhire gopī
yat tat prāpa vimukti-dāt

Palabra por palabra

nano; imameste (amor por Dios); viriñcaḥel Señor Brahmā; nano; bhavaḥel Señor Śiva; nani; śrīḥla diosa de la fortuna; apiincluso; aṅgael pecho de Viṣṇu; saṁśrayāque se ha refugiado; prasādammisericordia; lebhireha obtenido; gopīmadre Yaśodā; yatla cual; tatesa; prāpaobtenida; vimukti-dātde la persona que da liberación.

Traducción

«La misericordia que madre Yaśodā obtuvo de Śrī Kṛṣṇa, el dador de liberación, nunca pudieron alcanzarla ni el Señor Brahmā, ni el Señor Śiva, ni la mismísima diosa de la fortuna, que constantemente descansa en el pecho de la Suprema Personalidad de Dios, Viṣṇu.»

Significado

Este verso se encuentra en el Śrīmad-Bhāgavatam (10.9.20). Kṛṣṇa consintió que madre Yaśodā Le atase después de que ella desistiera en su intento de atarle con cuerdas. Se trata de otro apreciativo comentario de Śukadeva Gosvāmī en su narración a Mahārāja Parīkṣit de los pasatiempos de Kṛṣṇa.