CC Madhya-līlā 25.38

তদ্বা ইদং ভুবনমঙ্গল মঙ্গলায়
ধ্যানে স্ম নো দরশিতং ত উপাসকানাম্ ।
তস্মৈ নমো ভগবতেঽনুবিধেম তুভ্যং
যোঽনাদৃতো নরকভাগ ভিরসৎপ্ৰসঙ্গৈঃ ॥ ৩৮ ॥
tad vā idaṁ bhuvana-maṅgala maṅgalāya
dhyāne sma no daraśitaṁ ta upāsakānām
tasmai namo bhagavate ’nuvidhema tubhyaṁ
yo ’nādṛto naraka-bhāgbhir asat-prasaṅgaiḥ

Palabra por palabra

tataquél; o; idaméste; bhuvana-maṅgala¡oh, el más auspicioso del mundo entero!; maṅgalāyapara beneficio; dhyāneen meditación; smaciertamente; naḥde nosotros; daraśitammanifestado; tepor Ti; upāsakānāmde devotos ocupados en servicio devocional; tasmaia Él; namaḥreverencias; bhagavatea la Suprema Personalidad de Dios; anuvidhemaofrecemos reverencias, siguiendo los pasos de los ācāryas; tubhyama Ti; yaḥquien es; anādṛtaḥno muy apreciado; naraka-bhāgbhiḥpor personas que están destinadas a ir a una condición de vida infernal; asat-prasaṅgaiḥque hablan de la Suprema Personalidad de Dios de forma ilógica.

Traducción

«“¡Oh, el más auspicioso!, Tú, para nuestro propio beneficio, nos das la posibilidad de adorarte manifestando Tu forma trascendental, que nos muestras cuando meditamos. A Ti, que eres la Persona Suprema, ofrecemos respetuosas reverencias. Te adoramos a Ti, a quien los impersonalistas no aceptan debido a su escasa reserva de conocimiento. De ese modo, se hacen merecedores a descender a una posición infernal.”

Significado

Esta cita pertenece al Śrīmad-Bhāgavatam (3.9.4).