CC Madhya-līlā 23.41

এবংব্রতঃ স্বপ্রিয়নামকীর্ত্যা
জাতানুরাগো দ্রুতচিত্ত উচ্চৈঃ ।
হসত্যথো রোদিতি রৌতি গায়-
ত্যুন্মাদবন্নৃত্যতি লোকবাহ্যঃ ॥ ৪১ ॥
evaṁ-vrataḥ sva-priya-nāma-kīrtyā
jātānurāgo druta-citta uccaiḥ
hasaty atho roditi rauti gāyaty
unmāda-van nṛtyati loka-bāhyaḥ

Palabra por palabra

evam-vrataḥcuando una persona sigue un voto de cantar y bailar; svapropio; priyamuy querido; nāmael santo nombre; kīrtyāal cantar; jātade ese modo adquiere; anurāgaḥapego; druta-cittaḥcon un intenso deseo; uccaiḥen voz alta; hasatiríe; athotambién; roditillora; rautise agita; gāyaticanta; unmāda-vatcomo un loco; nṛtyatibaila; loka-bāhyaḥsin preouparse por extraños.

Traducción

«“Cuando una persona es verdaderamente avanzada y disfruta cantando el santo nombre del Señor, que le es muy querido, se agita y canta en voz alta el santo nombre. Ríe y también llora, se agita y canta como un loco, sin preocuparse por extraños.”

Significado

Este verso es una cita del Śrīmad-Bhāgavatam (11.2.40).