CC Madhya-līlā 22.144

স্বপাদমূলং ভজতঃ প্রিয়স্য
ত্যক্তান্যভাবস্য হরিঃ পরেশঃ ।
বিকর্ম যচ্চোৎপতিতং কথঞ্চিদ্
ধুনোতি সর্বং হৃদি সন্নিবিষ্টঃ ॥ ১৪৪ ॥
sva-pāda-mūlaṁ bhajataḥ priyasya
tyaktānya-bhāvasya hariḥ pareśaḥ
vikarma yac cotpatitaṁ kathañcid
dhunoti sarvaṁ hṛdi sanniviṣṭaḥ

Palabra por palabra

sva-pāda-mūlamlos pies de loto de Kṛṣṇa, el refugio de los devotos; bhajataḥque está ocupado en adorar; priyasyaque es muy querido a Kṛṣṇa; tyaktaabandonado; anyapara otros; bhāvasyade aquel cuya disposición o inclinación; hariḥla Suprema Personalidad de Dios; para-īśaḥel Señor Supremo; vikarmaactividades pecaminosas; yatcualesquiera; cay; utpatitamque hayan ocurrido; kathañcitde alguna manera; dhunotielimina; sarvamtodo; hṛdien el corazón; sanniviṣṭaḥque ha entrado.

Traducción

«“Aquel que lo ha abandonado todo para refugiarse plenamente a los pies de loto de Hari, la Suprema Personalidad de Dios, Le es muy querido a Kṛṣṇa. Si por accidente se implica en alguna actividad pecaminosa, la Suprema Personalidad de Dios, que está en el corazón de todos, elimina sus pecados sin dificultad.”