CC Madhya-līlā 19.207-209
Bengalí
এবমুক্তঃ প্রিয়ামাহ স্কন্ধমারুহ্যতামিতি ।
ততশ্চান্তর্দধে কৃষ্ণঃ সা বধূরন্বতপ্যত ॥ ২০৯ ॥
ততশ্চান্তর্দধে কৃষ্ণঃ সা বধূরন্বতপ্যত ॥ ২০৯ ॥
ততো গত্বা বনোদ্দেশং দৃপ্তা কেশবমব্রবীৎ ।
ন পারয়েঽহং চলিতুং নয় মাং যত্র তে মনঃ ॥ ২০৮ ॥
ন পারয়েঽহং চলিতুং নয় মাং যত্র তে মনঃ ॥ ২০৮ ॥
সা চ মেনে তদাত্মানং বরিষ্ঠাং সর্বযোষিতাম্ ।
হিত্বা গোপীঃ কামযানা মামসৌ ভজতে প্রিয়ঃ ॥ ২০৭ ॥
হিত্বা গোপীঃ কামযানা মামসৌ ভজতে প্রিয়ঃ ॥ ২০৭ ॥
Texto
sā ca mene tadātmānaṁ
variṣṭhāṁ sarva-yoṣitām
hitvā gopīḥ kāma-yānā
mām asau bhajate priyaḥ
variṣṭhāṁ sarva-yoṣitām
hitvā gopīḥ kāma-yānā
mām asau bhajate priyaḥ
tato gatvā vanoddeśaṁ
dṛptā keśavam abravīt
na pāraye ’haṁ calituṁ
naya māṁ yatra te manaḥ
dṛptā keśavam abravīt
na pāraye ’haṁ calituṁ
naya māṁ yatra te manaḥ
evam uktaḥ priyām āha
skandham āruhyatām iti
tataś cāntardadhe kṛṣṇaḥ
sā vadhūr anvatapyata
skandham āruhyatām iti
tataś cāntardadhe kṛṣṇaḥ
sā vadhūr anvatapyata
Palabra por palabra
sā — Śrīmatī Rādhārāṇī; ca — también; mene — consideró; tadā — en ese momento; ātmānam — Ella misma; variṣṭhām — la más gloriosa; sarva-yoṣitām — entre todas las gopīs; hitvā — abandonando; gopīḥ — a todas las demás gopīs; kāma-yānāḥ — que estaban deseando la compañía de Kṛṣṇa; mām — a Mí; asau — ese Śrī Kṛṣṇa; bhajate — adora; priyaḥ — la más querida; tataḥ — a continuación; gatvā — tras ir; vana-uddeśam — a lo profundo del bosque; dṛptā — estando muy orgullosa; keśavam — a Kṛṣṇa; abravīt — dijo; na pāraye — no puedo; aham — Yo; calitum — caminar; naya — lleva; mām — a Mí; yatra — a donde; te — Tuya; manaḥ — mente; evam uktaḥ — al recibir esta orden de Śrīmatī Rādhārāṇī; priyām — a Su más querida gopī; āha — dijo; skandham — sobre Mis hombros; āruhyatām — por favor, súbete; iti — así; tataḥ — a continuación; ca — también; antardadhe — desapareció; kṛṣṇaḥ — el Señor Kṛṣṇa; sā — Śrīmatī Rādhārāṇī; vadhūḥ — la gopī; anvatapyata — comenzó a lamentarse.
Traducción
«“‘Mi muy querido Kṛṣṇa, Tú Me estás adorando a Mí y has abandonado la compañía de todas las demás gopīs, que querían disfrutar contigo’. Pensando así, Śrīmatī Rādhārāṇī Se consideró la gopī más amada por Kṛṣṇa. Llena de orgullo, había abandonado el rāsa-līlā con Kṛṣṇa. En la profundidad del bosque, dijo: ‘Mi querido Kṛṣṇa, no puedo caminar más. Puedes llevarme adonde quieras’. Cuando Śrīmatī Rādhārāṇī hizo esa petición a Kṛṣṇa, Kṛṣṇa dijo: ‘Súbete en Mis hombros’. Tan pronto como Śrīmatī Rādhārāṇī intentó hacerlo, Kṛṣṇa desapareció. Entonces, Śrīmatī Rādhārāṇī quedó lamentándose de lo que había pedido y de la desaparición de Kṛṣṇa.”
Significado
Estos tres versos son cita del Śrīmad-Bhāgavatam (10.30.36-38).