ŚB 9.6.14

वचनाद् देवदेवस्य विष्णोर्विश्वात्मन: प्रभो: ।
वाहनत्वे वृतस्तस्य बभूवेन्द्रो महावृष: ॥ १४ ॥
vacanād deva-devasya
viṣṇor viśvātmanaḥ prabhoḥ
vāhanatve vṛtas tasya
babhūvendro mahā-vṛṣaḥ

Palabra por palabra

vacanātpor la orden o las palabras; deva-devasyadel Señor Supremo de todos los semidioses; viṣṇoḥel Señor Viṣṇu; viśva-ātmanaḥla Superalma de toda la creación; prabhoḥel Señor, el controlador; vāhanatvepor hacer de montura; vṛtaḥocupado; tasyaen el servicio de Purañjaya; babhūvase transformó; indraḥel rey del cielo; mahā-vṛṣaḥun gran toro.

Traducción

Purañjaya estuvo de acuerdo en matar a los demonios, pero con la condición de que Indra fuese su montura. Indra, sin embargo, era orgulloso y no podía aceptar esa condición. Solo más tarde, cuando Viṣṇu, el Señor Supremo, se lo ordenó, aceptó transformarse en un enorme toro y sirvió de cabalgadura a Purañjaya.