ŚB 7.10.50

न यस्य साक्षाद्भ‍वपद्मजादिभी
रूपं धिया वस्तुतयोपवर्णितम् ।
मौनेन भक्त्योपशमेन पूजित:
प्रसीदतामेष स सात्वतां पति: ॥ ५० ॥
na yasya sākṣād bhava-padmajādibhī
rūpaṁ dhiyā vastutayopavarṇitam
maunena bhaktyopaśamena pūjitaḥ
prasīdatām eṣa sa sātvatāṁ patiḥ

Palabra por palabra

nano; yasyade quien; sākṣātdirectamente; bhavael Señor Śiva; padma-jael Señor Brahmā (nacido del loto); ādibhiḥpor ellos, además de otros; rūpamla forma; dhiyāincluso con meditación; vastutayāfundamentalmente; upavarṇitamdescrita y percibida; maunenamediante el samādhi, la meditación profunda; bhaktyāmediante el servicio devocional; upaśamenamediante la renunciación; pūjitaḥadorado; prasīdatāmque Él Se complazca; eṣaḥeste; saḥÉl; sātvatāmde los grandes devotos; patiḥel amo.

Traducción

Personas excelsas de la talla del Señor Śiva y el Señor Brahmā no pudieron explicar adecuadamente la verdad acerca de la Suprema Personalidad de Dios, Kṛṣṇa. Que el Señor, a quien adoran como protector de los devotos los grandes sabios que observan votos de silencio, meditación, servicio devocional y renuncia, se complazca con nosotros.

Significado

Distintas personas buscan la Verdad Absoluta de distintas formas, pero Él sigue siendo inconcebible. No obstante, devotos como los Pāṇḍavas, las gopīs, los pastorcillos de vacas, madre Yaśodā, Nanda Mahārāja y todos los habitantes de Vṛndāvana, no necesitan practicar procesos convencionales de meditación para llegar a la Suprema Personalidad de Dios, pues Él permanece con ellos pase lo que pase. Por lo tanto, un santo como Nārada, que comprende la diferencia entre los trascendentalistas y los devotos puros, siempre ora al Señor pidiéndole que Se complazca con él.