ŚB 6.14.58

नाहं तनूज दद‍ृशे हतमङ्गला ते
मुग्धस्मितं मुदितवीक्षणमाननाब्जम् ।
किं वा गतोऽस्यपुनरन्वयमन्यलोकं
नीतोऽघृणेन न श‍ृणोमि कला गिरस्ते ॥ ५८ ॥
nāhaṁ tanūja dadṛśe hata-maṅgalā te
mugdha-smitaṁ mudita-vīkṣaṇam ānanābjam
kiṁ vā gato ’sy apunar-anvayam anya-lokaṁ
nīto ’ghṛṇena na śṛṇomi kalā giras te

Palabra por palabra

nano; ahamyo; tanū-jami querido hijo (nacido de mi cuerpo); dadṛśevi; hata-maṅgalāpor ser yo la más desdichada; tetuya; mugdha-smitamcon encantadora sonrisa; mudita-vīkṣaṇamcon ojos cerrados; ānana-abjamcara de loto; kiṁ si; gataḥido; asitú te has; a-punaḥ-anvayamdel cual no se regresa; anya-lokama otro planeta, al planeta de Yamarāja; nītaḥhaber sido llevado; aghṛṇenapor el cruel Yamarāja; nano; śṛṇomipuedo escuchar; kalāḥmuy agradables; giraḥbalbuceos; tetuyos.

Traducción

Mi querido hijo, soy muy desdichada, pues no podré ver de nuevo tu dulce sonrisa. Has cerrado los ojos para siempre. Por eso deduzco que has sido llevado de este planeta a otro, del que no regresarás. Mi querido hijo, nunca más podré escuchar tu dulce voz.