ŚB 6.12.5

वृत्रस्य कर्मातिमहाद्भ‍ुतं तत्
सुरासुराश्चारणसिद्धसङ्घा: ।
अपूजयंस्तत् पुरुहूतसङ्कटं
निरीक्ष्य हा हेति विचुक्रुशुर्भृशम् ॥ ५ ॥
vṛtrasya karmāti-mahādbhutaṁ tat
surāsurāś cāraṇa-siddha-saṅghāḥ
apūjayaṁs tat puruhūta-saṅkaṭaṁ
nirīkṣya hā heti vicukruśur bhṛśam

Palabra por palabra

vṛtrasyade Vṛtrāsura; karmael logro; atimuy; mahāen gran medida; adbhutammaravilloso; tateso; suralos semidioses; asurāḥy los demonios; cāraṇalos cāraṇas; siddha-saṅghāḥy la sociedad de siddhas; apūjayanglorificaron; tateso; puruhūta-saṅkaṭamla peligrosa posición de Indra; nirīkṣyaal ver; ¡ay! ¡ay!; itiasí; vicukruśuḥlamentaron; bhṛśammucho.

Traducción

Los habitantes de diversos planetas, y entre ellos los semidioses, los demonios, los cāraṇas y los siddhas, alabaron el heroico acto de Vṛtrāsura, pero cuando observaron que Indra estaba en grave peligro, se lamentaban: «¡Ay! ¡Ay!».