ŚB 4.6.5

अथापि यूयं कृतकिल्बिषा भवं
ये बर्हिषो भागभाजं परादु: ।
प्रसादयध्वं परिशुद्धचेतसा
क्षिप्रप्रसादं प्रगृहीताङ्‌घ्रि:पद्मम् ॥ ५ ॥
athāpi yūyaṁ kṛta-kilbiṣā bhavaṁ
ye barhiṣo bhāga-bhājaṁ parāduḥ
prasādayadhvaṁ pariśuddha-cetasā
kṣipra-prasādaṁ pragṛhītāṅghri-padmam

Palabra por palabra

atha apicon todo; yūyamtodos ustedes; kṛta-kilbiṣāḥhaber cometido ofensas; bhavamal Señor Śiva; yetodos ustedes; barhiṣaḥdel sacrificio; bhāga-bhājamcon derecho a una parte; parāduḥhan excluido; prasādayadhvamtodos ustedes deben satisfacer; pariśuddha-cetasāsin reparos en su mente; kṣipra-prasādamrápida misericordia; pragṛhīta-aṅghri-padmamsiendo sus pies de loto el refugio aceptado.

Traducción

Han negado al Señor Śiva la participación en los resultados del sacrificio, y por lo tanto han cometido una ofensa contra sus pies de loto. Con todo, si se dirigen a él sin reparos en su mente, y se rinden a él, postrándose a sus pies de loto, él se sentirá muy complacido.

Significado

El Señor Śiva recibe el nombre de Āśutoṣa. Āśu significa «muy pronto» y toṣa significa «sentirse satisfecho». Los semidioses recibieron el consejo de dirigirse al Señor Śiva y pedirle perdón; como a él se le complace con gran facilidad, era seguro que obtendrían lo que deseaban. El Señor Brahmā conocía muy bien la mente del Señor Śiva, y confiaba en que si los semidioses, que habían ofendido sus pies de loto, se dirigían a él y se rendían a él sin reservas, podrían contrarrestar en cierta medida las ofensas cometidas.