CC Madhya-līlā 2.58

অমূন্যধন্যানি দিনান্তরাণি হরে ত্বদালোকনমন্তরেণ ।
অনাথবন্ধো করুণৈকসিন্ধো হা হন্ত হা হন্ত কথং নয়ামি ॥ ৫৮ ॥
amūny adhanyāni dināntarāṇi
hare tvad-ālokanam antareṇa
anātha-bandho karuṇaika-sindho
hā hanta hā hanta kathaṁ nayāmi

Palabra por palabra

amūnitodos estos; adhanyāniaciagos; dina-antarāṇiotros días; hare¡oh, Mi Señor!; tvatde Ti; ālokanamver; antareṇasin; anātha-bandho¡oh, amigo de los desamparados!; karuṇā-eka-sindho¡oh, único océano de misericordia!; hanta¡ay de Mí!; hanta¡ay de Mí!; kathamcómo; nayāmivoy a pasar.

Traducción

«¡Oh, Mi Señor!, ¡oh, Suprema Personalidad de Dios!, ¡oh, amigo de los desamparados!, ¡Tú eres el único océano de misericordia! Por no haberte encontrado, Mis aciagos días y noches se Me han vuelto insoportables. No sé cómo voy a poder seguir adelante.»

Significado

Éste es un verso del Kṛṣṇa-karṇāmṛta (41)‚ de Bilvamaṅgala Ṭhākura.