CC Madhya-līlā 13.121
Bengalí
যঃ কৌমারহরঃ স এব হি বরস্তা এব চৈত্রক্ষপা-
স্তে চোন্মীলিতমালতীসুরভয়ঃ প্রৌঢ়াঃ কদম্বানিলাঃ ।
সা চৈবাস্মি তথাপি তত্র সুরতব্যাপারলীলাবিধৌ
রেবা-রোধসি বেতসীতরুতলে চেতঃ সমুৎকণ্ঠতে ॥ ১২১ ॥
স্তে চোন্মীলিতমালতীসুরভয়ঃ প্রৌঢ়াঃ কদম্বানিলাঃ ।
সা চৈবাস্মি তথাপি তত্র সুরতব্যাপারলীলাবিধৌ
রেবা-রোধসি বেতসীতরুতলে চেতঃ সমুৎকণ্ঠতে ॥ ১২১ ॥
Texto
yaḥ kaumāra-haraḥ sa eva hi varas tā eva caitra-kṣapās
te conmīlita-mālatī-surabhayaḥ prauḍhāḥ kadambānilāḥ
sā caivāsmi tathāpi tatra surata-vyāpāra-līlā-vidhau
revā-rodhasi vetasī-taru-tale cetaḥ samutkaṇṭhate
te conmīlita-mālatī-surabhayaḥ prauḍhāḥ kadambānilāḥ
sā caivāsmi tathāpi tatra surata-vyāpāra-līlā-vidhau
revā-rodhasi vetasī-taru-tale cetaḥ samutkaṇṭhate
Palabra por palabra
yaḥ — la misma persona que; kaumāra-haraḥ — quien me robó el corazón en mi juventud; saḥ — él; eva hi — ciertamente; varaḥ — amante; tāḥ — estas; eva — ciertamente; caitra-kṣapāḥ — noches de Luna del mes de caitra; te — estas; ca — y; unmīlita — que han dado fruto; mālatī — de flores mālatī; surabhayaḥ — fragancias; prauḍhāḥ — llenas; kadamba — con la fragancia de la flor kadamba; anilāḥ — las brisas; sā — esa misma; ca — también; eva — ciertamente; asmi — yo soy; tathāpi — aunque; tatra — allí; surata-vyāpāra — en intercambios íntimos; līlā — de pasatiempos; vidhau — al modo de; revā — del río Revā; rodhasi — en la orilla; vetasī — llamado Vetasī; taru-tale — bajo el árbol; cetaḥ — mi mente; samutkaṇṭhate — ardo en deseos de ir.
Traducción
«“Esa misma persona que en Mi juventud me robó el corazón es ahora de nuevo mi amo. Son las mismas noches de Luna del mes de caitra, la misma fragancia de las flores mālatī, y la misma dulce brisa del bosque de kadambas. Y, aunque en nuestra intimidad sigo siendo la misma amante, mi mente no es feliz aquí. Ardo en deseos de regresar a aquel lugar, a orillas del Revā, bajo el árbol Vetasī. Eso es lo que deseo.”»
Significado
Este verso aparece en el Padyāvalī (386), una antalogía de versos recopilada por Śrīla Rūpa Gosvāmī.