CC Antya-līlā 1.148

pīḍābhir nava-kālakūṭa-kaṭutā-garvasya nirvāsano
nisyandena mudāṁ sudhā-madhurimāhaṅkāra-saṅkocanaḥ
premā sundari nanda-nandana-paro jāgarti yasyāntare
jñāyante sphuṭam asya vakra-madhurās tenaiva vikrāntayaḥ

Palabra por palabra

pīḍābhiḥcon los sufrimientos; navafresco; kāla-kūṭade veneno; kaṭutāde la intensidad; garvasyade orgullo; nirvāsanaḥrepudio; nisyandenapor derramar; mudāmfelicidad; sudhāde néctar; madhurimāde la dulzura; ahaṅkārael orgullo; saṅkocanaḥminimizar; premāamor; sundarihermosa amiga; nanda-nandana-paraḥfijo en el hijo de Mahārāja Nanda; jāgartiadquiere; yasyade quien; antareen el corazón; jñāyantese perciben; sphuṭamexplícitamente; asyade ése; vakrapérfido; madhurāḥy dulce; tenapor él; evasolo; vikrāntayaḥlas influencias.

Traducción

«“Mi querida y hermosa amiga, cuando alguien obtiene amor por Dios, amor por Kṛṣṇa, el hijo de Nanda Mahārāja, en su corazón se manifiestan todas las influencias amargas y dulces de ese amor. Ese amor por Dios actúa de dos maneras. Sus efectos venenosos son peores que el fuerte y fresco veneno de la serpiente. Pero al mismo tiempo hay una bienaventuranza trascendental, que se infiltra y contrarresta el efecto del veneno de una serpiente, como la felicidad que se obtiene de echarse un balde de néctar sobre la cabeza. Su efecto es doble, y se percibe como veneno y néctar al mismo tiempo.”»

Significado

Este verso pertenece al Vidagdha-mādhava (2.18). También aparece en el Mādhya-līlā (2.52). Paurṇamāsī es quien habla.