CC Ādi-līlā 4.72

আনন্দচিন্ময়রসপ্রতিভাবিতাভি–
স্তাভির্য এব নিজরূপতয়া কলাভিঃ ।
গোলোক এব নিবসত্যখিলাত্মভূতো
গোবিন্দমাদিপুরুষং তমহং ভজামি ॥ ৭২ ॥
ānanda-cinmaya-rasa-pratibhāvitābhis
tābhir ya eva nija-rūpatayā kalābhiḥ
goloka eva nivasaty akhilātma-bhūto
govindam ādi-puruṣaṁ tam ahaṁ bhajāmi

Palabra por palabra

ānandabienaventuranza; city conocimiento; mayaconsistente en; rasarelaciones dulces; pratia cada segundo; bhāvitābhiḥquienes están absortos en; tābhiḥcon esos; yaḥquien; evaciertamente; nija-rūpatayāen Su propia forma; kalābhiḥque son partes de porciones de Su potencia de placer; golokeen Goloka Vṛndāvana; evaciertamente; nivasatireside; akhila-ātmacomo el alma de todo; bhūtaḥquien existe; govindamel Señor Govinda; ādi-puruṣamla personalidad original; tama Él; ahamyo; bhajāmiadoro.

Traducción

«Yo adoro a Govinda, el Señor primigenio, que reside en Su propio reino, Goloka, con Rādhā, que Se asemeja a Su propia figura espiritual, y que personifica la potencia extática [hlādinī]. Tienen como compañeras a las amigas íntimas de Ella, que personifican extensiones de Su forma corporal y que están imbuidas y penetradas del rasa espiritual perennemente dichoso.»

Significado

Este verso es de la Brahma-saṁhitā (5.37).