ŚB 9.5.23
Devanagari
संवत्सरोऽत्यगात् तावद् यावता नागतो गत: ।
मुनिस्तद्दर्शनाकाङ्क्षोत राजाब्भक्षो बभूव ह ॥ २३ ॥
मुनिस्तद्दर्शनाकाङ्क्षोत राजाब्भक्षो बभूव ह ॥ २३ ॥
Texto
saṁvatsaro ’tyagāt tāvad
yāvatā nāgato gataḥ
munis tad-darśanākāṅkṣo
rājāb-bhakṣo babhūva ha
yāvatā nāgato gataḥ
munis tad-darśanākāṅkṣo
rājāb-bhakṣo babhūva ha
Palabra por palabra
saṁvatsaraḥ — un año entero; atyagāt — pasó; tāvat — mientras; yāvatā — durante; na — no; āgataḥ — regresó; gataḥ — Durvāsā Muni, que había salido de aquel lugar; muniḥ — el gran sabio; tat-darśana-ākāṅkṣaḥ — deseando verle de nuevo; rājā — el rey; ap-bhakṣaḥ — tomando solo agua; babhūva — permaneció; ha — en verdad.
Traducción
Durvāsā Muni había salido del hogar de Mahārāja Ambarīṣa, y, en espera de su regreso, el rey siguió ayunando durante todo un año, manteniéndose exclusivamente de agua.