ŚB 9.4.61

सन्दह्यमानोऽजितशस्त्रवह्निना
तत्पादमूले पतित: सवेपथु: ।
आहाच्युतानन्त सदीप्सित प्रभो
कृतागसं माव हि विश्वभावन ॥ ६१ ॥
sandahyamāno ’jita-śastra-vahninā
tat-pāda-mūle patitaḥ savepathuḥ
āhācyutānanta sad-īpsita prabho
kṛtāgasaṁ māvahi viśva-bhāvana

Palabra por palabra

sandahyamānaḥquemado por el calor; ajita-śastra-vahnināpor el ardiente fuego del arma de la Suprema Personalidad de Dios; tat-pāda-mūlea Sus pies de loto; patitaḥcaer; sa-vepathuḥcon el cuerpo tembloroso; āhadijo; acyuta¡oh, mi Señor!, ¡oh, infalible!; ananta¡oh, Tú, el de poder ilimitado!; sat-īpsita¡oh, Señor deseado por las personas santas!; prabho¡oh, Supremo!; kṛta-āgasamal mayor ofensor; a mí; avahida protección; viśva-bhāvana¡oh, bienqueriente del universo entero!.

Traducción

Abrasado por el calor del cakra Sudarśana, Durvāsā Muni, el gran místico, se postró a los pies de loto de Nārāyaṇa. Con el cuerpo tembloroso, dijo: ¡Oh, Señor ilimitado e infalible, protector del universo entero!, Tú eres el único objeto que los devotos pueden desear. Mi Señor, soy un gran ofensor. Por favor, protégeme.