ŚB 9.13.8

राज्ञो जीवतु देहोऽयं प्रसन्ना: प्रभवो यदि ।
तथेत्युक्ते निमि: प्राह मा भून्मे देहबन्धनम् ॥ ८ ॥
rājño jīvatu deho ’yaṁ
prasannāḥ prabhavo yadi
tathety ukte nimiḥ prāha
mā bhūn me deha-bandhanam

Palabra por palabra

rājñaḥdel rey; jīvatuque cobre nueva vida; dehaḥ ayameste cuerpo (ahora conservado); prasannāḥmuy complacidos; prabhavaḥcapaces de hacerlo; yadisi; tathāque así sea; itiasí; uktecuando fue contestado (por los semidioses); nimiḥMahārāja Nimi; prāhadijo; bhūtno lo hagan; memi; deha-bandhanamnuevo aprisionamiento en un cuerpo material.

Traducción

«Si están satisfechos con este sacrificio y si realmente tienen poder para ello, les pedimos que devuelvan a Mahārāja Nimi a este cuerpo para que viva de nuevo en él». Los semidioses contestaron afirmativamente a la petición de los sabios, pero Mahārāja Nimi dijo: «Por favor, no me aprisionen de nuevo en un cuerpo material».

Significado

Los semidioses son muy superiores a los seres humanos. Por esa razón, los grandes santos y sabios, que de por sí eran brāhmaṇas poderosos, pidieron a los semidioses que reviviesen el cuerpo de Mahārāja Nimi, que conservaban en bálsamos aromáticos. No debemos pensar que el poder de los semidioses se reduce al disfrute de los sentidos; su poder les permite incluso devolver la vida a un cuerpo muerto. Las Escrituras védicas nos ofrecen muchos ejemplos como este. En la historia de Sāvitrī y Satyavān, por ejemplo, Satyavān murió y Yamarāja se lo llevó, pero, ante el ruego de su esposa, Sāvitrī, se le devolvió a la vida en el mismo cuerpo. Es importante notar este hecho en relación con el poder de los semidioses.