ŚB 7.2.18-19

शकुनिं शम्बरं धृष्टिं भूतसन्तापनं वृकम् ।
कालनाभं महानाभं हरिश्मश्रुमथोत्कचम् ॥ १८ ॥
तन्मातरं रुषाभानुं दितिं च जननीं गिरा ।
श्लक्ष्णया देशकालज्ञ इदमाह जनेश्वर ॥ १९ ॥
śakuniṁ śambaraṁ dhṛṣṭiṁ
bhūtasantāpanaṁ vṛkam
kālanābhaṁ mahānābhaṁ
hariśmaśrum athotkacam
tan-mātaraṁ ruṣābhānuṁ
ditiṁ ca jananīṁ girā
ślakṣṇayā deśa-kāla-jña
idam āha janeśvara

Palabra por palabra

śakunima Śakuni; śambarama Śambara; dhṛṣṭima Dhṛṣṭi; bhūtasantāpanama Bhūtasantāpana; vṛkama Vṛka; kālanābhama Kālanābha; mahānābhama Mahānābha; hariśmaśruma Hariśmaśru; athaasí como; utkacama Utkaca; tat-mātarama la madre de estos; ruṣābhānuma Ruṣābhānum; ditima Diti; cay; jananīma su propia madre; girācon palabras; ślakṣṇayāmuy dulces; deśa-kāla-jñaḥque era muy experto en comprender el momento y la situación; idameste; āhadijo; jana-īśvara¡oh, rey!.

Traducción

¡Oh, rey!, Hiraṇyakaśipu era un gran político, y a pesar de que estaba extremadamente iracundo, supo cómo actuar conforme a la situación y el momento. Con dulces palabras, se dispuso a tranquilizar a sus sobrinos, Śakuni, Śambara, Dhṛṣṭi, Bhūtasantāpana, Vṛka, Kālanābha, Mahānābha, Hariśmaśru y Utkaca. Consoló también a su cuñada, Ruṣābhānu, que era la madre de todos ellos, así como a Diti, su propia madre. Sus palabras fueron las siguientes.