ŚB 5.9.16

अथ वृषलराजपणि: पुरुषपशोरसृगासवेन देवीं भद्रकालीं यक्ष्यमाणस्तदभिमन्त्रितमसिमतिकरालनिशितमुपाददे ॥ १६ ॥
atha vṛṣala-rāja-paṇiḥ puruṣa-paśor asṛg-āsavena devīṁ bhadra-kālīṁ yakṣyamāṇas tad-abhimantritam asim ati-karāla-niśitam upādade.

Palabra por palabra

athaa continuación; vṛṣala-rāja-paṇiḥel falso sacerdote del jefe de los ḍakaits (uno de los ladrones); puruṣa-paśoḥdel hombre-animal que iban a sacrificar (Bharata Mahārāja); asṛk-āsavenacon la sangre como bebida; devīma la deidad; bhadra-kālīma la diosa Kālī; yakṣyamāṇaḥdeseando ofrecer; tat-abhimantritamconsagrada con el mantra deBhadra Kālī; asimla espada; ati-karālaespantosa; niśitammuy afilada; upādadetomó.

Traducción

Uno de los ladrones, que actuaba como sumo sacerdote, estaba ya preparado para ofrecer la sangre de Jaḍa Bharata, de quien imaginaban que era un hombre-animal, para que la diosa Kālī la bebiese. Tomando una espada de terrible filo, y después de consagrarla con el mantra de Bhadra Kālī, la levantó para matar a Jaḍa Bharata.