ŚB 5.7.1

श्रीशुक उवाच
भरतस्तु महाभागवतो यदा भगवतावनितलपरिपालनाय सञ्चिन्तितस्तदनुशासनपर: पञ्चजनीं विश्वरूपदुहितरमुपयेमे ॥ १ ॥
śrī-śuka uvāca
bharatas tu mahā-bhāgavato yadā bhagavatāvani-tala-paripālanāya sañcintitas tad-anuśāsana-paraḥ pañcajanīṁ viśvarūpa-duhitaram upayeme.

Palabra por palabra

śrī-śukaḥ uvācaŚukadeva Gosvāmī dijo; bharataḥMahārāja Bharata; tupero; mahā-bhāgavataḥun mahā-bhāgavata, un devoto sumamente elevado del Señor; yadācuando; bhagavatāsiguiendo la orden de su padre, el Señor Ṛṣabhadeva; avani-talala superficie del globo; paripālanāyapara gobernar sobre; sañcintitaḥtomó la decisión; tat-anuśāsana-paraḥdedicado al gobierno del globo; pañcajanīmcon Pañcajanī; viśvarūpa-duhitaramla hija de Viśvarūpa; upayemese casó.

Traducción

Śukadeva Gosvāmī continuó hablando a Mahārāja Parīkṣit: Mi querido rey, Bharata Mahārāja era un devoto sumamente elevado. Conforme a las instrucciones de Su padre, quien ya había decidido sentarle en el trono de la Tierra, gobernó todo el globo y se casó con Pañcajanī, la hija de Viśvarūpa.