ŚB 5.10.13

उन्मत्तमत्तजडवत्स्वसंस्थां
गतस्य मे वीर चिकित्सितेन ।
अर्थ: कियान् भवता शिक्षितेन
स्तब्धप्रमत्तस्य च पिष्टपेष: ॥ १३ ॥
unmatta-matta-jaḍavat sva-saṁsthāṁ
gatasya me vīra cikitsitena
arthaḥ kiyān bhavatā śikṣitena
stabdha-pramattasya ca piṣṭapeṣaḥ

Palabra por palabra

unmattalocura; mattaun borracho; jaḍa-vatcomo un burro; sva-saṁsthāmsituación en mi posición constitucional original; gatasyadel que ha obtenido; mede mí; vīra¡oh, rey!; cikitsitenapor tu castigo; arthaḥel sentido o propósito; kiyānqué; bhavatāpor ti; śikṣitenapor ser instruido; stabdhatonto; pramattasyade un loco; catambién; piṣṭa-peṣaḥcomo moler harina.

Traducción

Mi querido rey, tú me has dicho: «¡Sinvergüenza, estúpido, loco! ¡Te voy a castigar, a ver si vuelves a tus cabales!». Con respecto a esto, permíteme decirte que, aunque vivo como si fuera tonto, sordo y mudo, en realidad soy una persona autorrealizada. ¿Qué ganarás castigándome? Si, como piensas, soy un loco, castigarme será como fustigar a un caballo muerto. El resultado será nulo. La locura de un loco no se remedia con castigos.

Significado

Todos, en el mundo material, se comportan como locos bajo determinadas impresiones erróneas adquiridas por la influencia de la condición material. Hay ladrones, por ejemplo, que saben que robar no es bueno, y que detrás del robo viene el castigo del rey o de Dios, y han visto también que los ladrones son detenidos y castigados por la policía; sin embargo, a pesar de todo, roban una y otra vez, obsesionados con la idea de que robando conseguirán la felicidad. Esto es un síntoma de locura. A pesar de ser castigados una y otra vez, no pueden abandonar el hábito de robar; por consiguiente, es inútil castigarlos.