ŚB 4.10.22

इति ब्रुवंश्चित्ररथ: स्वसारथिं
यत्त: परेषां प्रतियोगशङ्कित: ।
शुश्राव शब्दं जलधेरिवेरितं
नभस्वतो दिक्षु रजोऽन्वद‍ृश्यत ॥ २२ ॥
iti bruvaṁś citra-rathaḥ sva-sārathiṁ
yattaḥ pareṣāṁ pratiyoga-śaṅkitaḥ
śuśrāva śabdaṁ jaladher iveritaṁ
nabhasvato dikṣu rajo ’nvadṛśyata

Palabra por palabra

itide ese modo; bruvanhablando; citra-rathaḥDhruva Mahārāja, cuya cuadriga era muy hermosa; sva-sārathima su auriga; yattaḥestando en guardia; pareṣāmde sus enemigos; pratiyogacontraataque; śaṅkitaḥrecelando; śuśrāvaescucharon; śabdamsonido; jaladheḥdel océano; ivacomo si; īritamresonase; nabhasvataḥdebido al viento; dikṣuen todas direcciones; rajaḥpolvo; anuentonces; adṛśyatase percibió.

Traducción

Pero mientras Dhruva Mahārāja hablaba con su auriga, recelando del poder místico de sus enemigos, escucharon un sonido espantoso; era como si el océano entero estuviese allí, y vieron que del cielo, y en todas direcciones, una gran tormenta de polvo caía sobre ellos.