ŚB 3.1.6

श्रीशुक उवाच
यदा तु राजा स्वसुतानसाधून्
पुष्णन्नधर्मेण विनष्टद‍ृष्टि: ।
भ्रातुर्यविष्ठस्य सुतान् विबन्धून्
प्रवेश्य लाक्षाभवने ददाह ॥ ६ ॥
śrī-śuka uvāca
yadā tu rājā sva-sutān asādhūn
puṣṇan na dharmeṇa vinaṣṭa-dṛṣṭiḥ
bhrātur yaviṣṭhasya sutān vibandhūn
praveśya lākṣā-bhavane dadāha

Palabra por palabra

śrī-śukaḥ uvācaŚrī Śukadeva Gosvāmī dijo; yadācuando; tupero; rājāel rey Dhṛtarāṣṭra; sva-sutānsus propios hijos; asādhūndeshonestos; puṣṇannutriendo; nanunca; dharmeṇaen el sendero correcto; vinaṣṭa-dṛṣṭhiḥaquel que ha perdido su discernimiento; bhrātuḥde su hermano; yaviṣṭhasyamenor; sutānhijos; vibandhūncarentes de guardián (padre); praveśyahizo entrar; lākṣālaca; bhavaneen la casa; dadāhaincendió.

Traducción

Śrī Śukadeva Gosvāmī dijo: El rey Dhṛtarāṣṭra, cegado por la influencia de los deseos impíos de nutrir a sus deshonestos hijos, prendió fuego a la casa de laca para quemar a sus sobrinos huérfanos de padre, los Pāṇḍavas.

Significado

Dhṛtarāṣṭra era ciego de nacimiento, pero la ceguera por la cual cometía actividades impías para respaldar a sus deshonestos hijos era una ceguera mayor que su carencia física de vista. La carencia física de vista no excluye del progreso espiritual. Pero cuando alguien es ciego espiritualmente, aunque sea apto físicamente, esa ceguera va en peligroso detrimento del sendero progresivo de la vida humana.