ŚB 3.1.7
Devanagari
यदा सभायां कुरुदेवदेव्या:
केशाभिमर्शं सुतकर्म गर्ह्यम् ।
न वारयामास नृप: स्नुषाया:
स्वास्रैर्हरन्त्या: कुचकुङ्कुमानि ॥ ७ ॥
केशाभिमर्शं सुतकर्म गर्ह्यम् ।
न वारयामास नृप: स्नुषाया:
स्वास्रैर्हरन्त्या: कुचकुङ्कुमानि ॥ ७ ॥
Texto
yadā sabhāyāṁ kuru-deva-devyāḥ
keśābhimarśaṁ suta-karma garhyam
na vārayām āsa nṛpaḥ snuṣāyāḥ
svāsrair harantyāḥ kuca-kuṅkumāni
keśābhimarśaṁ suta-karma garhyam
na vārayām āsa nṛpaḥ snuṣāyāḥ
svāsrair harantyāḥ kuca-kuṅkumāni
Palabra por palabra
yadā — cuando; sabhāyām — la asamblea; kuru-deva-devyāḥ — de Draupadī, la esposa del santo Yudhiṣṭhira; keśa-abhimarśam — insulto por coger su cabello; suta-karma — acción ejecutada por su hijo; garhyam — que fue abominable; na — no; vārayām āsa — prohibió; nṛpaḥ — el rey; snuṣāyāḥ — de su nuera; svāsraiḥ — por sus lágrimas; harantyāḥ — de ella, que estaba empapando; kuca-kuṅkumāni — polvo rojo que adornaba su pecho.
Traducción
El rey no prohibió la abominable acción de su hijo Duḥśāsana de coger el cabello de Draupadī, la esposa del santo rey Yudhiṣṭhira, a pesar de que sus lágrimas empapaban el polvo rojo que adornaba su pecho.