ŚB 10.13.17

क्‍वाप्यद‍ृष्ट्वान्तर्विपिने वत्सान्पालांश्च विश्ववित् ।
सर्वं विधिकृतं कृष्ण: सहसावजगाम ह ॥ १७ ॥
kvāpy adṛṣṭvāntar-vipine
vatsān pālāṁś ca viśva-vit
sarvaṁ vidhi-kṛtaṁ kṛṣṇaḥ
sahasāvajagāma ha

Palabra por palabra

kva apien ningún lugar; adṛṣṭvāsin ver en absoluto; antaḥ-vipinedentro del bosque; vatsāna los terneros; pālān cay a sus cuidadores, los vaqueritos; viśva-vitKṛṣṇa, que es consciente de todo lo que ocurre en toda la manifestación cósmica; sarvamtodo; vidhi-kṛtamfue realizado por Brahmā; kṛṣṇaḥel Señor Kṛṣṇa; sahasāinmediatamente; avajagāma hapudo entender.

Traducción

Al verse incapaz de hallar en ningún lugar del bosque a los terneros y a sus cuidadores, los vaqueritos, Kṛṣṇa entendió repentinamente que aquello era obra del Señor Brahmā.

Significado

Pese a ser viśva-vit, el conocedor de todo lo que ocurre en toda la manifestación cósmica, Kṛṣṇa actuó como un niño inocente, como si no supiese nada de lo que Brahmā había hecho, aunque desde el primer momento entendió que todo aquello era cosa de Brahmā. Este pasatiempo recibe el nombre de brahma-vimohana, la confusión de Brahmā. Brahmā estaba ya confuso debido a las actividades de Kṛṣṇa en forma de niño inocente, y ahora su confusión iba a aumentar.