ŚB 10.1.61

तथेति सुतमादाय ययावानकदुन्दुभि: । नाभ्यनन्दत तद्वाक्यमसतोऽविजितात्मन: ॥ ६१ ॥
tatheti sutam ādāya
yayāv ānakadundubhiḥ
nābhyanandata tad-vākyam
asato ’vijitātmanaḥ

Palabra por palabra

tathāmuy bien; itiasí; sutam ādāyallevándose al niño; yayauabandonó el lugar; ānakadundubhiḥVasudeva; na abhyanandatano dio mucho valor; tat-vākyama las palabras (de Kaṁsa); asataḥque no tenía buenas cualidades; avijita-ātmanaḥy sin dominio de sí mismo.

Traducción

Vasudeva asintió y regresó a su casa con el niño. Sin embargo, como Kaṁsa no era un hombre de buenas cualidades y no sabía dominarse, Vasudeva sabía que no podía confiar en su palabra.