CC Madhya-līlā 25.146

সর্ববেদান্তসারং হি শ্রীমদ্ভাগবতমিষ্যতে ।
তদ্‌রসামৃততৃপ্তস্য নান্যত্র স্যাদ্‌রতিঃ ক্বচিৎ ॥ ১৪৬ ॥
sarva-vedānta-sāraṁ hi
śrīmad-bhāgavatam iṣyate
tad-rasāmṛta-tṛptasya
nānyatra syād ratiḥ kvacit

Palabra por palabra

sarva-vedānta-sāramla parte mejor de todo el Vedānta; hiciertamente; śrīmad-bhāgavatamla gran Escritura acerca de Bhagavān; iṣyatees considerada; tat-rasa-amṛtapor la melosidad trascendental que se deriva de esa gran obra; tṛptasyade quien está satisfecho; nanunca; anyatraen ningún otro lugar; syāthay; ratiḥatracción; kvaciten ningún momento.

Traducción

«“El Śrīmad-Bhāgavatam se considera la esencia de todas las Escrituras védicas y de la filosofía vedānta. Quien saborea la melosidad trascendental del Śrīmad-Bhāgavatam nunca siente atracción por ninguna otra obra.”

Significado

Esta cita pertenece al Śrīmad-Bhāgavatam (12.13.15).