CC Madhya-līlā 24.128

অস্মিন্ সুখঘনমূর্তৌ পরমাত্মনি বৃষ্ণিপত্তনে স্ফুরতি ।
আত্মারামতয়া মে বৃথা গতো বত চিরং কালঃ ॥ ১২৮ ॥
asmin sukha-ghana-mūrtau param-ātmani vṛṣṇi-pattane sphurati
ātmārāmatayā me vṛthā gato bata ciraṁ kālaḥ

Palabra por palabra

asmincuando esta; sukha-ghana-mūrtauforma de felicidad completa; parama-ātmanila Persona Suprema; vṛṣṇi-pattaneen Dvārakā-dhāma; sphuratiexiste; ātmārāmatayāpor el proceso de cultivar la comprensión del Brahman; memío; vṛthāinútilmente; gataḥperdido; bata¡ay, qué puedo decir!; ciramdurante mucho tiempo; kālaḥtiempo.

Traducción

«“En esta Dvārakā-dhāma, me siento atraído por la Suprema Personalidad de Dios, Kṛṣṇa, que es la personificación de la bienaventuranza espiritual. Por el simple hecho de verle, siento una gran felicidad. ¡Oh, cuánto tiempo he perdido tratando de alcanzar la autorrealización mediante el cultivo impersonal! ¡Qué lamentable!”

Significado

Este verso aparece en el Bhakti-rasāmṛta-sindhu (3.1.34).